Πολύ φοβάμαι πως προς την άνοιξη του 2022 θα βρεθούμε «έκπληκτοι» μπροστά σε μια «ανεξήγητη» οικονομική κρίση και λίγο μετά θα έρθουν οι εκλογές και ίσως μια πιθανή συγκυβέρνηση. Έτσι και αλλιώς η πολιτική αξιοπρέπεια βλάπτει σοβαρά τα σχέδια και τις μπίζνες τόσο των ντόπιων ολιγαρχών όσο και των εταίρων μας και άλλων συμμάχων που όπως είναι γνωστό μας διοικούν από το παρασκήνιο. Κι μην ξεχνάμε πως έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την μεγάλη χρόνια πληγή του Αιγαίου που κανείς δεν ξέρει πόσο θα κακοφορμίσει, με δεδομένες τις απειλές και τις επεκτατικές βλέψεις των γειτόνων μας, για να κλείσει έτσι και ο κύκλος της από χρόνια σχεδιασμένης μοιρασιάς της πίτας.

Έχουμε ήδη διαπιστώσει με πόση τρομακτική αλαζονεία και σκληρότητα αντιμετωπίζει η κυβέρνηση την κριτική που της ασκείται.

Ασκείς κριτική στην κυβέρνηση; Τότε θεωρείσαι ύποπτος ανατροπής του παγκοσμιοποιημένου πατριωτισμού.

Αρνείσαι τα μέτρα παγκοσμιοποιημένης σωτηρίας; Τότε είσαι άξιος της κρατικής περιφρόνησης, κι ως τιμωρία σου επιβάλλεται, αναγκαστική άδεια χωρίς αποδοχές δηλαδή σε στέλνουν να ζεις στο περιθώριο χωρίς πολιτικά και ατομικά δικαιώματα.

Λύσεις υπάρχουν αλλά κανείς δεν θέλει να τις εφαρμόσει, δεν συνάδουν με τα σχέδια, τα οράματα και τα συμφέροντά τους
Η μόνη επανάσταση που ορθώνεται σήμερα είναι η αμφιβολία απέναντι στο σύστημα.

Η αποτυχία του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών επιλογών θα επιβεβαιώνεται από τις εξαιρέσεις γιατί οι εξαιρέσεις δεν βολεύονται στις διατάξεις των πολιτικών πραγμάτων.

Θα υποχρεωθούμε αντιμετωπίσουμε καινούργιες κοινωνίες, να αναθεωρήσουμε τις παραδοσιακές μας αντιλήψεις αναφορικά με τις αξίες μας, την σχέση μας με τη ζωή και τους ανθρώπους γύρω μας, τις συμμετρίες και την «κανονικότητα» του πολιτισμικού μας διάκοσμου.

Το βέβαιο είναι ότι οπισθοδρομούμε πολιτικά, κοινωνικά και ανθρωπολογικά, ο παραλογισμός δημιουργεί παράλογες απαιτήσεις πάνω στην ίδια την απαίτηση, και η κυβερνητική διαχείριση με τον αυταρχισμό και το ψέμα επενδύει και ενισχύει σκόπιμα, το νόημα μιας χρόνιας πολιτικό-ληστρικής τακτικής.
Και αυτό που τελικά συμπεραίνεται είναι πως η δημοκρατία απεργεί για χρόνια σ’ αυτόν τον τόπο.

Γιώργος Χρηστάκης