Άν δεν μιλήσουμε
Αν δεν φωνάξουμε
Άν δεν ουρλιάξουμε
με στίχους την οργή μας
τις ιδέες μας
τα όνειρα μας
δεν είμαστε παρά τσαλακωμένα πεταμένα χαρτιά
με κούφια άχρηστα λόγια.
Αν δεν βγούμε στο δρόμο,
ας μην ψελλίζουμε για δικαιοσύνη
επαναλαμβανόμενα μονότονα τσιτάτα νεκρών φιλοσόφων
και στίχους νεκρών ποιητών.
Αν δεν διεκδικούμε με πράξεις το δίκιο
δεν θα μας το χαρίσει κανείς ποτέ.
Αν απλώς γράφουμε και τίποτ΄άλλο;
Τότε δεν είμαστε παρά νεκροί που σαπίζουν όρθιοι
Αν δεν γίνουν τα λόγια μας πέτρες στα χέρια του κόσμου
Αν τα τραγούδια μας δεν γίνουν υψωμένη γροθιά
Αν οι στίχοι μας δεν ανάψουν φωτιές εξέγερσης
Είναι μάταιο να γράφουμε
περισπούδαστες φτιασιδωμένες λέξεις,
για της ψωλής μας το χαβά
και του μουνιού τον οδυρμό.
Είναι άχρηστο να μας διαβάζουν
γιατί να το κάνουν άραγε;
Σπατάλη χρόνου και ενέργειας.

Οι ποιητές ένα χρέος έχουν.

Nα γίνονται έμπνευση
στους αγώνες
ενάντια στην τυραννία.
Είναι η φυσική τους θέση
να σταθούν πρώτοι
μπροστά στο κτήνος.
Με στίχο και σώμα.


Μανόλης Κωνσταντάκης Tid Tripper